برای مهدی ملک پور که در رفاقت هیچ گاه از مواضعش عقب نشینی نمی کند.

پس درد ز ترک عادتت حقت بود!

پاکی ز پی طهارتت حقت بود

صد وعده بدادی و نشد هیچکدام

مشتی که زدم به صورتت حقت بود!

با آنکه نبود وعده بی دین شده ام

خوبم بنگر، چه باک؟ من این شده ام

راه پس و راه پیش بر من سد شد

ای دوست! گمان کنم که نفرین شده ام